تجربه یک ساعت رانندگی با رنو ساندرو !

0

چندی بود که یکی از دوستانم موفق به ثبت نام و دریافت یک دستگاه رنو ساندرو اتوماتیک با رنگ محبوب این سال‌ها یعنی سفید شده بود. دیروز فرصتی دست داد تا به اتفاق ایشان تجربه‌ای یک ساعته را در ظهر گرم تابستان با این خودرو داشته باشم.

در نگاه اول آنچه که می‌بینید یک خودروی هاچ بک سایز متوسط است. با شباهتی بی نظیر به L90 خودمان.

چراغ‌های بزرگ جلو که انگار هنوز با سلیقه‌ی ۵ سال پیش طراحی شده‌اند. نمای جانبی که در ستون و شیشه جلو کپی تندر است. نمای عقب خودرو و آن چراغ مه شکن شاهکار واقعا پدیده‌های کم نظیری هستند، بطوریکه گویا طراح قسمت عقب خودرو در لحظات آخر چراغ مه شکن را به منتهی‌الیه پایین سمت چپ سپر عقب افزوده است.

sandro-back

از طراحی خارجی خودرو که بگذریم. با گرفتن دستگیره‌های بزرگ در وارد خودرو می‌شوم که نرمی بیش از اندازه اهرم باز کردن در مرا متعجب می‌کند. برای اطمینان بعد از نشستن داخل خودرو دستگیره را برای باز کردن می‌کشم که این بار هم بسیار نرم و با اندک فشاری باز می‌شود. این یکی از نکات مثبت مونتاژ خودرو بود که خیلی به دلم نشست.

05

به دستگیره داخلی درها و رو دری‌ها که نگاهی می‌اندازم تفاوت و ارتقا چشمگیر آن را با تندر۹۰ دریافته و به طراحان آن آفرین می‌گویم. در مواجه با داشبورد خودرو با حجمی از پلاستیک روبرو می‌شوید که در دو مدل پلاستیک خشک ساده و پلاستیک خشک طرح دار در قسمت فوقانی و تحتانی داشبورد خود نمایی می‌کند. سازنده به زعم خویش با چسباندن  قطعاتی از  نوعی پلاستیک طرح دار بی‌کیفیت به قسمت تحتانی داشبورد سعی در القای حس فیبر کربن را داشته که صد البته ناموفق بوده است.

داشبورد دارای همان طراحی ساده تند ۹۰ بوده و کلیدهای شیشه‌های جانبی باز هم در آن مکان عجیب یعنی روی داشبورد قرار دارند. فرمان شبیه به فرمان مگان بوده و به وضوح دارای کیفیت پلاستیک بهتری است. نمایشگرها و عقربه‌های کیلومتر و دور موتور همانند تندر ۹۰ می‌باشند. این نکته را هرگز فراموش نخواهم کرد که تنظیم صندلی‌های آن کاملا شبیه پژو ۴۰۵ انجام می‌شد که برای یک خودروی ۵۰ میلیون تومانی در ایران چیز عجیبی نیست!

sandro

نوبت به روشن کردن خودرو و حرکت رسید پا را بر پدال ترمز فشرده و استارت می‌زنم خودرو با صدای استارت آشنا و به نرمی روشن می‌شود. در حال سکون کمی با پدال گاز بازی کرده که تاخیر در عکس العمل به پدال گاز کاملا مشهود بود. دکمه کنار دسته دنده بسیار بزرگ را فشرده و در حالت D قرار می‌دهم. خودرو هیچ ضربه و تکانی ندارد و با اندک فشاری به پدال گاز به آرامی و با سکوت کامل به حرکت می‌افتد. از نکات بسیار خوب این خودرو عایق بندی عالی است که حتی در دورهای بالای موتور صدای کمی به داخل نفوذ می‌کند. کولر را که روشن می‌کنم چیزی نمی‌گذرد که داخل خودرو به سرعت خنک می‌شود و نکته مثبت دیگری را در ذهن می‌سپارم که همان قدرت خوب کولر است.

4(1)

در حرکت و شتابگری‌ها در دنده یک و دو پاسخ به پدال گاز چندان دل‌چسب نبود و با تاخیر همراه بود اما از دنده ۳ و دور موتور بالای ۴ هزار قدرت موتور کمی خود را نشان داد. ترمزهای خودرو کاملا مشابه تندر ۹۰ بوده و از قدرت کافی برای نگه داشتن این هاچ بک برخوردارند.

در انتها به اختصار نقاط قوت و ضعف این خودرو از نگاه نگارنده به شرح زیر است.

نقاط ضعف:

داشبورد پلاستیکی و قدیمی

عکس العمل ضعیف و با تاخیر خودرو به پدال گاز

نقاط قوت:

جادار بودن اتاق

کولر با قدرت مناسب

مونتاژ خوب درب‌ها

عایق بندی خوب اتاق

 

گیگر:

لینک مطلب

پاسخ دهید