تیک در کودکان، علل، علایم و علاج(2)

0

هرچه نگرانی کودک از علائم خود بیشتر باشد این حالات تشدید می شود. بهترین و درواقع اولین اقدام برای رفع انواع تیک در کودکان، رفتاردرمانی و روان درمانی است.

تیک ها حرکات یا صداهای ناگهانی سریع، تکرار شونده و غیرریتمیک هستند که یکی یا بیشتر از عضلات را درگیر می کنند و معمولا خارج از کنترل ارادی هستند و به ظاهر از حرکات و رفتارهای طبیعی تقلید می کنند. تیک ها به صورت ساده، پیچیده یا به صورت تیک های حرکتی یا کلامی/ آوایی دسته بندی می شوند. تیک های ساده حرکتی به حرکت یک عضله خاص یا یک ناحیه خاص محدود هستند و با حرکت سریع، تیز و بی هدف عضله مشخص می شوند. در مطلب پیش درباره تیک در کودکان و انواع آن صحبت شد، در ادامه درباره علل و درمان آن می پردازیم:
اختلال تیک گذار
در مورد
اختلال تیک گذرا همان شرایط زمانی و سنی وجود دارد. اما نکته مهم این است
که تیک های منفرد یا متعدد حرکتی و صوتی به مدت کمتر از یک سال ادامه داشته
اند یا در طول یکسال فرد مدتی را کاملا بدون علامت طی کرده است.

علل و علایم تیک
مطالعه
های اخیر به این نتیجه رسیده اند که افراد مبتلا به تکی که فقط تیک های
ساده دارند، در ناحیه حرکتی اولیه قشر مغز مشکل دارند، در حالی که افرادی
که ترکیبی از تیک های ساده و پیچیده را نشان می دهند در قشر پیش حرکتی، پیش
پیشانی و آهیانه دچار نقصان هستند. علاوه بر عوامل ساختاری و ژنتیکی،
عوامل غیرژنتیکی از قبیل استرس و حساسیت نیز نقش بسیار مهم و موثری در بروز
این اختلال دارند.

تیک ها دائما در حال کم و زیاد شدن هستند و حمله
هایی با دوره هایی کوتاه از بی علامتی که معمولا 0.5 تا 1 ثانیه طول می
کشد و فاصله بین 2 حمله بین چند دقیقه تا ساعت متفاوت است، مشخص می شود.
مسائل بین فردی و درون فردی بسیاری بر بروز علائم تیک تاثیرگذارند. گفته
شده تیک ها می توانند حتی در تمام مراحل خواب نیز رخ دهند. بنابراین اختلال
خواب می تواند بخش مهمی از اختلال تیک باشد که کیفیت خواب را کاهش و
برانگیختگی را افزایش می دهد.

چه باید کرد؟
نکته
اول اینکه این کودکان را حتما باید والدین و مربیان تیزبین، تشخیص دهند و
تحت مراقبت و نظارت باشند تا به اشتباه در معرض به بازی گرفتن و خنده و
شوخی دیگر کودکان قرار نگیرند. اگر علائم تیک را خانواده و معلمان کودکان
درست درک نکنند و اطرافیان کودک سعی کنند با تنبیه و تحقیر از علائم و
افزایش بیشتر استرس در ارتباطات بین فردی کودک می شوند.

در بسیاری
از موارد به خصوص در مورد تیک های گذرا مشاهده شده این اختلال در گذر زمان و
به خودی خود درمان شده ولی به علت عوارض ثانوی به خصوص در رابطه با ایجاد
تعامل و رویارویی با دیگران، کودک دچار مشکلات ماندگاری مانند قطع ارتباط
با دیگران، گوشه گیری، انزواطلبی، کج خلقی و از دست دادن استقلال فردی شده
است.

هرچه نگرانی کودک از علائم خود بیشتر باشد این حالات تشدید می
شود. بهترین و درواقع اولین اقدام برای رفع انواع تیک در کودکان،
رفتاردرمانی و روان درمانی است اما توجه داشته باشید در صورت مزمن شدن
علائم و عدم کفایت روان درمانی به تنهایی در رفع علائم، حتما تحت نظر روان
پزشک دارو درمانی را برای فرزندتان آغاز کنید تا عملکرد کودک بیش از این
مورد تهدید قرار نگیرد دچار افت نشود.

کودکانی که تیک دارند، دقیقا چه چیزی را تجربه می کنند؟
مطالعه
های بسیاری در دست است که نشان می دهد تعداد زیادی از افراد مبتلا (93
درصد) تجربه های حسی بسیار بدی را درک می کنند (تنش، انرژی، فشار، خارش،
صدا) که به طور معمول قبل از تیک رخ می دهند و موقتی و گذرا ایجاد می شوند.
این تجربیات حسی، که برچسب «اخطار قبل از ایجاد» مشخص می شوند را افرادی
که تیک دارند گاهی بیشتر از خود علامت تیک شرح می دهند و فرد آن را به شکل
یک حس عمومی از تنش درونی یا یک تجربه مشخص و حساس خاصی مثل یک تجربه
غیرقابل مقاومت درک می کند.

قبلا تصور می شد اخطار قبل از ایجاد در
کودکان زیر 9 یا 10 سال دیده نمی شود، اما امروزه ثابت شده کودکان کوچک تر
نیز این تجربیات را دارند که ممکن است خود را به صورت دوره هایی از خشم و
عصبانیت نشان دهد و شامل شروع ناگهانی نمایش غیرقابل پیش بینی و اولیه
خشونت فیزیکی/ کلامی می شود که حتی ممکن است باعث خودجرحی شدید یا آسیب به
دیگران شود. البته چنین اعمال انفجاری ای بیشتر در کودکان مشاهده می شود تا
بزرگسالان و باعث افت عملکرد در خانه، تضعیف روحیه شدید و مشکلات در مدرسه
می شود. نتایج یک مطالعه جدید نشان داد شکل های شدید رفتارهای خودجرحی،
همان گونه که با تیک های شدید در ارتباط است، با حضور رفتارهای غیرقابل پیش
بینی و رفتارهای پرخطر نیز مرتبط است.

نی‌نی‌بان جدیدترین و بهترین مطالب خود را در تلگرام و از طریق سه کانال «راهنمای بارداری»، «کودک‌یاری» و «سلامت جنسی» در اختیار شما قرار می‌دهد.

لینک مطلب

پاسخ دهید