طعم «قهوه تلخ» به کام ابراهیم‌ حاتمی کیا شیرین آمد/ «مطرب دوره‌گرد» سکوی پرتاب آقای هنر‌پیشه

0

به نقل از گیگر:

حضور در «قهوه تلخ» به کام ابراهیم حاتمی‌کیا شیرین آمد تا من را به پروژه «به رنگ ارغوان» دعوت کرد.

 به گزارش سینماخبر بازیگر، نوازنده و گاهی خواننده است. از همان دوران نوجوانی و جوانی خط سیر زندگی خود را با تلفیق ریتم و تصویر انتخاب کرده است؛ او سال‌هاست توانسته به خوبی در قاب تصویر و پرده نقره‌ای سینما ظاهر شود و هنر و هنرپیشگی خود را بر روی صحنه تئاتر به اجرا در بیاورد.

 

این بار کوروش تهامی از دیگر بازیگران نام‌آشنای عرصه هنر با حضور در «سین جیم» گروه فرهنگی از همخوانی ریتم و ملودی می‌گوید که تا ابد در همه عرصه‌های فرهنگی هنری جاودان است.

سین: از چه زمانی قدم بر عرصه هنر و هنر‌پیشگی گذاشتید؟

 

جیم: من از همان دوران دبیرستان شروع به خواندن رشته گرافیک کردم و علت انتخاب و تحصیل در این رشته هم تنها راهی برای ورود بر صحنه تئاتر و رشته هنر در دانشگاه می‌دانستم که به پیشنهاد یکی از دوستانم وارد رشته هنر و یا گرافیک شدم.

سین: از همان ابتدا وارد حرفه بازیگری شدید؟

جیم: نخیر، از بدو تحصیل در دبیرستان، موسیقی کلاسیک ایرانی را شروع و در کلاس‌های آزاد برای فراگیری انواع ساز‌ها، یادگیری آواز و دستگاه‌های آوازی ایرانی شرکت کردم.

سین: چرا موسیقی؟

جیم: در واقع موسیقی اولین هنری بود که به صورت کاملاً جدی پیگیرش بودم و همچنان هم جزو دغدغه‌های زندگی‌ام محسوب می‌شود و بسیار ارزش و احترام خاصی برای انتخاب و گوش دادن آن قائل هستم، من پیشتر از آنکه وارد بازیگری شوم، موسیقی و نوازندگی را از سر گرفتم.

سین: چرا حالا حرفه بازیگری آن هم بر پرده نقره‌ای سینما؟

جیم: همانطور که ابتدای صحبت‌هایم اشاره کردم، من گرافیک خواندم برای ورود تحصیلات آکادمیک تئاتر در دانشگاه و این که به هر حال در آن دوران از زندگی و دوران نوجوانی و جوانی هر کسی به دنبال یک راه و هدف ثابت در زندگی است و برای من همیشه موسیقی و بازیگری جزو علاقه‌مندی‌هایم بوده و همچنان برایم ادامه دارند.

سین: ارتباط این دو عرصه هنری را در چه می‌بینید؟

جیم: موسیقی و بازیگری را جدای از هم نمی‌بینم. به شکلی این هنرها مکمل هم هستند و برای هر هنری اصول و قواعدی در همه وجود دارد اما به شکل و شمایل خاص خودش ارائه می‌شود و متفاوت است. این یک اصل کلی است که در همه هنر‌ها صدق می‌کند، به طور مثال همانطور که «ریتم» در موسیقی حرف اول را می‌زند، در تمامی عرصه‌های هنری دیگر مانند خوشنویسی، هنر‌های نمایشی، هنر‌های تجسمی، هم اصل و قانون اول است و به شدت خودنمایی می‌کند.

سین: موسیقی توانسته در عرصه بازیگری شما نمود پیدا کند؟

جیم: چون ساز‌های تخصصی من ساز‌های ریتمیک هستند، به شدت در اجرا و نحوه بازی‌هایم در تئاتر و سینما کمک کرد. به نظر من دو عرصه موسیقی و بازیگری به هم پیوسته است و هر کسی که دوست دارد در این دو هنر به موفقیت برسد، به عقیده من باید سر رشته از تمامی این هنر‌ها داشته باشد. شاید آن‌ها را به صورت تخصصی دنبال نکند اما باید بداند و حوزه‌های دیگر را بشناسند.

سین: در کدام عرصه بیشتر موفق بودید یا هستید؟

جیم: قرار نیست من در همه هنر‌ها موفق باشم اما سعی خودم را کرده‌ام با نگاه مثبت و خوشبینانه به جلو حرکت کنم، خداروشکر به اندازه تلاش و وقتی که صرف کرده‌ام، ثمری که باید اتفاق بیفتد گرفته‌ام و راضی هستم. باید بگویم که هنر هیچ وقت تمام شدنی نیست و اگر خود انسان طالب و تشنه هنر باشد، همیشه جایی را دارد که بخواهد به جلو حرکت کند و با کمک خدا به موفقیت‌های روز‌افزون دست پیدا کند.

سین: چه کسی و یا چه کاری باعث پررنگ‌شدن حضور شما در عرصه هنر شد؟

جیم: نمایش بود که من نقش یک «مطرب دوره‌گرد» را بازی می‌کردم و خوب به یاد دارم که همان سال خیلی مورد توجه تماشاگر‌ها و سینماگران قرار گرفتم، من همیشه به خاطر کار‌هایی که انجام داده‌ام، انتخاب می‌شوم و خوشبختانه این امر یکی از افتخاراتی است که به دوش می‌کشم و همیشه دلیل انتخاب و حضور من در ساخته آقای دری بود و بعد بازی در نمایش «قهوه تلخ» که از سوی ابراهیم حاتمی‌کیا دعوت به بازی در فیلم سینمایی «به رنگ ارغوان» شدم. همیشه و همه‌جا گفته‌ام، اگر تا امروز به جایی رسیده‌ام و کسی شده‌ام به خاطر پارتی بازی و زد و بند نبوده و نیست و تنها نوع کار‌ و سابقه بوده که من را تا به امروز همراهی کرده است.

سین: و اولین کار رسمی شما در قاب تصویر؟

جیم: «سینما، سینما است» اولین کار رسمی من در قاب تصویر و سینما بود که به پیشنهاد وحید موسویان، یکی از دوستان عزیزم که در دانشگاه همکلاسی بودیم و حالا او یکی از کارگردان‌های خوب این روز‌هاست، دعوت به پروژه «سینما، سینما است» ساخته آقای دری شدم. گویا در همان سال 74 که برای نقش یک «مطرب دوره گرد» جایزه گرفتم، بازی من را دیده و مورد تأییدشان قرار گرفته بود و همکاری بین من با آقای دری شکل گرفت.

سین: کدام یک از کار‌هایتان بیشتر برایتان دلنشین بود؟

جیم: دسته‌بندی و یا یکی کردن، آن‌ها برایم سخت است، اما از طرفی هم نمی‌خواهم جمله‌ کلیشه‌ای «همه آثارم مثل بچه‌هایم است» را بگویم، نه! در واقع تمام فیلم‌ها و صحنه‌هایی که بازی کردم به دلیل اینکه نهایت تلاش و انرژی‌ام را صرف کردم و از هیچ پلان و سکانسی به سادگی رد نشدم، برایم بسیار ارزشمند و با اهمیت است،‌ اهمیت دارد چون سعی کردم کار‌هایی را که انجام می‌دهم شبیه هم نباشد و شخصیت‌هایی را انتخاب کنم که تک بعدی نباشد و به اندازه‌ بضاعتی که در آموزه‌های درونم، انگیزه و ایمانم است انجام بدهم.

برای مشاهده جزئیات کامل خبر اینجا کلیک کنید.

منبع:

 


 

 

 

پاسخ دهید