Friday 24 March 2017

پیش فروش اینترنتی بلیط قطار

پیش فروش اینترنتی بلیط قطار

پیش فروش اینترنتی بلیط قطار ویژه نوروز ۹۶ برای حرکت در تاریخ (۲۵ اسفند ۹۵ تا ۱۵ فروردین ۹۶) از ساعت ۵ عصر روز یکشنبه ۱۷ بهمن آغاز و تا روز سه شنبه ۱۹ بهمن ادامه خواهد داشت. کاربران گرامی با ورود به سایت سامتیک میتوانند بلیط قطار تمامی شرکت های ریلی ایران اعم از رجا، فدک و سفیر را در تمامی مسیرها به صورت کاملا آنلاین رزرو و خریداری نمایند.
کد خبر : 60621
تاریخ انتشار : پنجشنبه 5 می 2016 - 7:58
0 views بازدید

پیانیستی که قبل از شلیک توپ نوروز درگذشت +عکس

گیگر: در محافل هنری «مرتضی‌خان» صدایش می‌کردند. سال‌ها در رادیو به تک‌نوازی پیانو مشغول بود و می‌گویند یکی از بنیان‌گذاران موسیقی ملی ایران است. در واقع او مردی است که با یک ساز اروپایی از سردمداران موسیقی ملی ایران شد. به گزارش بولتن نیوز، اول فروردین‌ماه سالروز درگذشت مرتضی‌ محجوبی است که شیوه‌ نت‌ نویسی‌اش در فهرست میراث معنوی ایران ثبت شده است. محجوبی در […]

گیگر:

در محافل هنری «مرتضی‌خان» صدایش می‌کردند. سال‌ها در رادیو به تک‌نوازی پیانو مشغول بود و می‌گویند یکی از بنیان‌گذاران موسیقی ملی ایران است. در واقع او مردی است که با یک ساز اروپایی از سردمداران موسیقی ملی ایران شد.

به گزارش بولتن نیوز، اول فروردین‌ماه سالروز درگذشت مرتضی‌ محجوبی است که شیوه‌ نت‌ نویسی‌اش در فهرست میراث معنوی ایران ثبت شده است.

محجوبی در خانواده‌ای متولد شد که همه‌ اعضای آن به موسیقی علاقه داشتند. در خانه‌ او پیانو بود و مادرش کمی با این ساز آشنا بود.

استعداد فطری و علاقه وی چنان بود که به‌تنهایی نواختن «پیش‌درآمد
اصفهان» اثر درویش را روی پیانو آغاز کرد. برای پرورش استعدادش، محجوبی 6
ساله را نزد دو استاد بزرگ آن زمان فرستادند.

استادان او، سلطان حسین‌خان هنگ‌آفرین و محمود مفخم‌الممالک بودند. شیوه‌ تعلیم این دو استاد به روش قدما سینه به سینه و شفاهی بود.

محجوبی نزد مفخم‌الممالک شیوه‌های خاص نوازندگی پیانو (به مقتضای موسیقی
ایرانی) را می‌آموخت و نزد هنگ‌آفرین معلومات ردیف خود را تکمیل می‌کرد.

در منابع مکتوب نوشته‌اند که مرتضی‌خان‌ استعداد و توانایی غیرعادی در نواختن پیانو داشت و استادانش از او نوازنده‌ای اعجوبه ساختند.

شهرت او به جایی رسید که در 10 سالگی همراه حاج‌خان، مفخم‌الممالک،
شکر‌الله‌خان (استاد تار) و برادرش رضا در تالار سینمای فاروس لاله‌زار
همراه با آواز عارف قزوینی کنسرتی را برگزار کرد.

کسانی که به روحیه‌ و زندگی عارف قزوین و بخصوص سختگیری و مشکل‌پسندی او
وارد هستند، می‌دانند که پذیرش یک کودک به‌عنوان همراهی‌کننده‌ آواز در
کنسرت عارف چقدر مهم بوده است.

مرتضی‌ محجوبی در 12 سالگی نوازنده‌ای شناخته‌شده بود که دوره‌ ردیف
عالی را تمام کرده بود. او در 13 سالگی با استادانی مانند درویش‌خان،
طاهرزاده،‌ حاج‌خان و اسماعیل‌زاده کنسرت می‌داد. در 20 سالگی ازدواج کرد و
در سال 1307 برای پر کردن صفحه به بیروت، شام و حلب سفر کرد.

از این سفرهای متعدد حدود 100 صفحه پر شد که اکنون تعدادی از آن‌ها در
دسترس است. بیشتر این صفحات همراه صدای ویلن ابوالحسن‌خان صبا، حسین‌خان
یاحقی و طاطایی (نوازنده‌ مشهور آن دوران)، مرتضی نی‌داود، ارسلان درگاهی،
عبدالحسین شهنازی و آقا رضاخان روانبخش است.

او با صدای هنرمندانی مانند جلال تاج اصفهانی، ادیب خوانساری و
بدیع‌زاده صفحه پر کرد که هنوز بعد از مدت‌ها که به گوش می‌رسند و تازگی
خود را از دست نداده‌اند.

دو صفحه‌ تک‌نوازی مرتضی‌ محجوبی در «شور» و «افشاری» نیز باقی مانده که نمونه‌ بارز قدرت او در نوازندگی است.

در سال 1319 هنگام تأسیس اداره‌ی رادیو، به این سازمان وارد شد و تا آخر
عمر در آنجا بود. مدتی سرپرست برنامه‌ موسیقی رادیو شد. از سال 1334 با
شروع برنامه‌ «گل‌ها» به آن برنامه وارد شد و از ستون‌های اصلی برنامه بود.
بیش از نیمی از نوارهای رادیو در آن سال‌ها، آثاری از پنجه‌ او را روی
پیانو با خود دارند و یادگار هنرش به‌شمار می‌روند. تصنیف‌هایش نیز با
ارکستر «گل‌ها» در همان سال‌ها اجرا شد که بعضی از آن‌ها هنوز نیز شهرت
دارند.

وی به‌ جز پیانو همدم دیگری نداشت. او در هنگام تحویل سال 1344 و ساعاتی قبل از شلیک توپ نوروز، در تنهایی و فراموشی درگذشت.

خبر فوتش به‌ خاطر تحویل سال نو به‌مدت یک هفته مکتوم ماند و پیکرش پس
از سیزدهم فروردین‌ماه در گورستان ظهیر‌الدوله به خاک سپرده شد.

می‌گویند این هنرمند از پیانو مانند سازهای سنتی تار، سه‌تار و سنتور
استفاده می‌کرد و شخصیتی (کاراکتری) که پیانو هنگام نوازندگی او داشت، به
اصل و ماهیت فرنگی‌اش هیچ شباهتی نداشت.

مثلا کوک پیانوی مرتضی‌ خان طبق پرده‌ها و فواصل خاص موسیقی ایرانی بود.
ضرب‌شناسی، تسلط به اجرای قطعات و آوازها و نمایش ظرافت آن‌ها، از طریق
مالش‌ها، تکیه‌ها و شیوه‌های فنی در کار او که خاص خودش بود، قدرت فنی
فوق‌العاده کارهای او تا سال‌های 1330 در اوج بود.

همچنین خلاقیت در خلق پیش‌درآمد و چهارمضراب، شیوه‌ پیانونوازی او را از دیگر هنرمندان متمایز می‌کند.

مرتضی‌خان محجوبی نت نمی‌دانست، اما برای خود نتی اختراع کرده بود که بی‌شباهت به خط سیاق نبود.

خط سیاق علامت‌هایی است که در قدیم برای ثبت کردن وزن اجناس یا ارقام
پول به‌کار می‌بردند. در این‌باره پرویز یاحقی گفته‌ است: «آهنگی در دستگاه
شور ساخته بودم، به نام «ای امید دل من کجایی» که در گل‌های رنگارنگ ۱۷۲
پخش شد. هنگامی که به همه‌ اعضای ارکستر نت این تصنیف را برای اجرا دادم،
مرتضی محجوبی از من خواست که آهنگ تصنیف را با ویلن بنوازم و او آن را با
علائم ویژه‌ی خود پشت قوطی سیگار خود نوشت و عجب این بود که این آهنگ را
همان مرتبه اول از همه‌ی اعضای ارکستر بهتر و درست‌تر نواخت.»

چند سال پیش، شیوه‌ نت‌نویسی این هنرمند به همت پویان آزاده به‌عنوان میراث معنوی به ثبت ملی رسید.



لینک مطلب

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
انتشار یافته : 0 در انتظار بررسی : 83
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات