Monday 5 December 2016

بک لینک شاپ

کد خبر : 66789
تاریخ انتشار : پنجشنبه 26 می 2016 - 11:33
0 views بازدید

آموزش برنامه نویسی جاوا: مفاهیم پایه در زبان جاوا , قسمت ۵ بخش ۱

برنامه نویسی جاوا آموزش برنامه نویسی جاوا: مفاهیم پایه در زبان جاوا , قسمت ۵ بخش ۱ مقدمه:خب دوستان گرامی در جلسه‌ی قبل ما با مفهوم حلقه‌های تکرار و نحوه‌ی بکار گیری آنها و علت بکار گیری‌شان آشنا شدیم. در این جلسه از آموزش، ما با دو نوع دیگر از ساختار‌های حلقه در جاوا آشنا می‌شویم. همچنین با انواع کامنت (Comment) گذاری در جاوا و […]


برنامه نویسی جاوا

آموزش برنامه نویسی جاوا: مفاهیم پایه در زبان جاوا , قسمت ۵ بخش ۱

مقدمه:خب دوستان گرامی در جلسه‌ی قبل ما با مفهوم حلقه‌های تکرار و نحوه‌ی بکار گیری آنها و علت بکار گیری‌شان آشنا شدیم. در این جلسه از آموزش، ما با دو نوع دیگر از ساختار‌های حلقه در جاوا آشنا می‌شویم. همچنین با انواع کامنت (Comment) گذاری در جاوا و علت بکارگیری آنها نیز آشنا می‌شویم. کامنت‌گذاری یکی از بخش‌های مهم در برنامه‌نویسی است و باعث خوانایی برنامه‌ی ما می‌شود. همچنین نگاهی می‌کنیم به قابلیت‌های موجود در اکلیپس برای سرعت بخشیدن به برنامه‌نویسی و همچنین کاهش خطا.

 کامنت گذاری در جاوا

در تمام زبان‌های برنامه‌نویسی مفهومی به نام کامنت‌گذاری و یا توضیحات وجود دارد. در زبان جاوا هم این امکان وجود دارد تا برای قسمت‌های مختلف برنامه‌ی خود توضیحاتی را بنویسیم. این توضیحات از دید کامپایلر جاوا نادیده گرفته می‌شوند. یعنی نوشتن کامنت‌ها در برنامه، هیچ تاثیری در اجرای برنامه‌ی ما ندارد و کامپایلر جاوا بدون توجه به آن‌ها، از آن‌ها رد می‌شود. کاربرد کامنت‌گذاری به این صورت است که ما در مورد کدی که در برنامه نوشته‌ایم، توضیحاتی را می‌نویسیم تا اگر قرار شد کد ما را شخص دیگری مطالعه کند یا بعدا خودمان دوباره به کدی که نوشته‌ایم مراجعه کنیم، خواندن و فهم کد‌ها، راحت‌تر باشد. زیرا ما در کامنت‌ها توضیحاتی را در مورد کدی که نوشته‌ایم می‌نویسیم و این کار باعث می‌شود کاربرد آن کد معلوم شود. یعنی هدف ما از بکارگیری آن کد مشخص می‌شود. در جاوا سه نوع روش برای کامنت‌گذاری وجود دارد. به کد زیر توجه کنید:

برنامه نویسی جاوا
برنامه نویسی جاوا

همانطور که در کد بالا مشاهده می کنید، ما از هر سه نوع کامنت‌گذاری که در جاوا وجود دارد استفاده کرده‌ایم.

اولین کامنت با دو علامت اسلش (Slash) که به شکل // است مشخص شده است. این نوع کامنت‌گذاری فقط برای یک خط است و از بعد از علامت // هرچیزی را که بنویسیم، تا آخر همان خط به صورت کامنت در می‌آید.

کامنت بعدی با علامت‌های اسلش استار (Slash Star) */ شروع می‌شود و با استار اسلش (Star Slash) /* تمام می‌شود. در این نوع کامنت ما می‌توانیم توضیحات خود را در چندین خط بنویسیم. همانطور هم که مشاهده می‌کنید هر خط با یک ستاره (*) شروع شده است.

آخرین کامنت که به آن جاوا داک (Javadoc) گفته می‌شود مخفف: Java Documentation است. این نوع کامنت فقط مخصوص زبان برنامه‌نویسی جاوا است. جاوا داک با علامت‌های یک اسلش و دو ستاره (**/) شروع می‌شود و در آخر هم با یک ستاره و اسلش (/*) پایان می‌پذیرد. جملاتی که در جاوا داک نوشته می‌شود در حقیقت مستندات جاوا هستند و این امکان وجود دارد تا در پایان انجام پروژه با استفاده از ابزار javadoc که یکی از ابزار‌های JDK است از روی این مستندات فایل‌های HTML تولید کنیم. به کد زیر توجه کنید:

در کد بالا ما یک متد با نام run نوشته‌ایم و در بدنه‌ی آن رشته‌ای را به خروجی استاندارد ارسال کرده‌ایم (متد زیاد مهم نیست!). نکته‌ی مهم این است که ما قبل از متد run از جاوا داک استفاده کرده‌ایم. بنابراین جاوا داک برای متد run تولید می‌شود. ابتدا یک توضیح کوتاهی نوشته‌ایم و بعد با استقاده از تگ‌های version و author، ورژن و نویسنده‌ی برنامه را مشخص کرده‌ایم. همانطور که در قسمت پایین کد مشاهده می‌کنید، اکلیپس به صورت خودکار جاوا داک را برای ما تولید کرده است و در یک پنجره با نام javadoc تمام چیز‌هایی که ما در کامنت نوشته‌ایم را نوشته است. (با دقت به جاوا داک نگاه کنید تا متوجه‌ی جزئیات آن شوید). یکی دیگر از کاربرد‌های جاوا داک این است که ما می‌توانیم به دید یک منبع آموزشی به جاوا داک‌ها نگاه کنیم. زیرا توسعه‌دهندگان جاوا توضیحات مفصلی را هنگام تولید کلاس‌های جاوا به صورت جاوا داک نوشته‌اند و ما می‌توانیم با مراجعه به آن‌ها اطلاعاتی را کسب کنیم.

ساختار تکرار while

ما قبل از این با حلقه‌ی for آشنا شدیم. همانطور که گفته شد شرط استفاده از حلقه‌ی for دانستن تعداد دفعات حلقه است. ساختار دیگری برای تکرار در جاوا وجود دارد که به آن while گفته می‌شود. هنگامی که ما از این حلقه استفاده می‌کنیم، نمی‌دانیم که قرار است کی و چه زمانی حلقه تمام شود. به نوعی می‌توان گفت که حلقه‌ی while مانند یک نگهبان است. یعنی می‌توان برای این نوع حلقه‌ها یک نگهبانی را تصور کرد که به صورت دائم شرط حلقه را بررسی می‌کنند و تا زمانی که شرط حلقه دارای ارزش درستی باشد، این روند ادامه پیدا می‌کند (بدنه‌ی حلقه اجرا می‌شود). حلقه‌هایی که از مکانیسم نگهبان استفاده می‌کنند، برای توقف حلقه باید شرایطی را مهیا کرد که شرط حلقه در داخل خود حلقه نقض گردد. اگر شرط حلقه نقض نشود، با حلقه‌ی بی‌نهایت روبرو می‌شویم. به کد زیر دقت کنید:

برنامه نویسی جاوا
برنامه نویسی جاوا

همانطور که مشاهده می‌کنید نوشتن حلقه‌ی while بسیار ساده است. یعنی ابتدا کلمه‌ی کلیدی while را می‌نویسیم و بعد پرانتز‌های باز و بسته در جلوی آن قرار می‌دهیم و در آخر هم بدنه‌ی حلقه را مشخص می‌کنیم. شرط حلقه‌ی ما در داخل پرانتز‌ها قرار می‌گیرد و تا زمانی که شرط برقرار باشد، حلقه ادامه پیدا می‌کند. برنامه‌ای که در بالا نوشته شده است را بهتر است با حلقه‌ی for پیاده‌سازی کنیم. اما در اینجا صرفا برای آموزش ساختار حلقه‌ی while از این مثال استفاده شده است.

ساختار تکرار do-while

ساختار do-while نیز، هم از نظر استفاده و هم از نظر کاربرد مشابه ساختار while است. تنها تفاوت آن در این است که شرط حلقه در انتهای آن بررسی می‌شود. بنابراین دستورات داخل بلاک یک‌بار قبل از چک شدن شرط حلقه اجرا می‌گردد. نکته‌ی بسیار مهمی که در ساختار do-while وجود دارد و معمولا افراد مبتدی فراموش می‌کنند این است که بعد از پرانتز‌های باز و بسته که داخل آن شرط حلقه بررسی می‌شود، باید از علامت سمی کالن استفاده کرد. به کد زیر دقت کنید:

در کد بالا یکی دیگر از کاربرد‌های کامنت‌ها دیده شده است. هنگامی که ما در برنامه کدی را نوشته‌ایم، اما به دلایلی نمی‌خواهیم فعلا آن کد اجرا شود و همچنین نمی‌خواهیم که آن کد را پاک کنیم، بنابراین آن کد را به صورت کامنت در می‌آوریم تا آن را نه کامپایلر اجرا کند و نه ما آن را پاک کنیم. در مثال بالا کدی که ما برای مثال حلقه‌ی while نوشته‌ایم را با کمی تغییرات به صورت کامنت در آورده‌ایم تا اجرا نشود.

نتیجه گیری:کاربران محترم و عزیز به انتهای مطلب برنامه نویسی جاوا: مفاهیم پایه در زبان جاوا رسیدیم ,  ساختار do-while را در کد بالا مشاهده می‌کنید. ابتدا از کلمه‌ی کلیدی do استفاده می‌کنیم و بعد بدنه‌ی حلقه را مشخص می‌کنیم و در آخر هم شرط حلقه را می‌نویسیم. برنامه‌ای که ما در بالا نوشته‌ایم به این صورت است که اگر مقدار number کوچکتر از ۱۰ شد از حلقه خارج شود. این برنامه را اگر با while بنویسیم، برنامه‌ی ما هیچ خروجی‌ای ندارد. زیرا ابتدا شرط حلقه چک می‌شود و شرط هم برقرار نیست. بنابراین حتی یک‌بار هم بدنه‌ی while اجرا نمی‌شود. اما اگر در ساختار do-while همان برنامه را بنویسید، برنامه‌ی ما یک خروجی دارد. زیرا قبل از اینکه شرط حلقه بررسی شود، مقدار number چاپ شده است و بعد شرط حلقه بررسی شده است.همراه با آموزش دات نت باشید.

لینک مطلب

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
انتشار یافته : 0 در انتظار بررسی : 2
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات